Hoofdstuk 12

Tweede scherm behorend bij hoofdstuk 12 

  • pagina 137

Het campervillage in Arcen is een logische en slimme oplossing voor mensen het grootste deel van jet jaar met de camper op pad gaan. Gepensioneerden dus. Men verkoopt het huis. Van de opbrengst koop je met gemak de grootste en meest luxe camper die er bestaat PLUS een kavel met chalet. En zo toeren de grijze nomaden lekker door Europa. In de winter naar het zuiden en zomers wat noordelijker. En soms laten ze de camper verschepen naar een ander continent, om daar  lekker te gaan camperen. Ik geef ze geen ongelijk.

  • Pagina 139

De enige Kiwi’s die we uiteraard gezien hebben waren opgezette, in het museum. Ze stonden naast de opgezette Moa’s. De Moa was een struisvogel-achtig beest dat wel zo’n 3 meter hog kon worden. Hij kon echter niet (meer) vliegen en dat werd hem fataal. Er zat wel lekker wat vlees aan zo’n Moa en omdat hij niet kon vliegen was het een gemakkelijke prooi. De Moa’s waren in de loop der jaren het vliegen verleerd  omdat dat er op het land geen roofdieren waren waar ze iets van te duchten hadden. Weer die evolutie van Darwin. Maar kun je je voorstellen dat je kan vliegen, maar doordat er geen echte noodzaak meer was om in leven te blijven stopten ze er maar mee en bleven je een beetje lui aan de grond.  En toen er opeens wel roofdieren kwamen (in dit geval mensen) was het te laat. Kon je nog maar vliegen. Dus eigen schuld dikke bult dat de Moa’s uitgestorven zijn. Ik hoef ook niet meer per se te rennen om een kip te vangen om in leven te blijven, maar dat is nog geen reden om vervolgens dan maar de hele dag in bed te blijven liggen totdat ik niet meer kan lopen. En met de Kiwi dreigt dus hetzelfde te gebeuren.

DSC_1504

De (inmiddels uitgestorven) Moa

DSC_1503

En naar dit lelijke beest hebben de Nieuw Zeelanders zich vernoemd.

 

 

 

 

 

 

 

  • Pagina 140

Op basis van de gletsjers in Nieuw Zeeland zou je zeker concluderen dat de aarde opwarmt. Maar die in Zuid Amerika lagen er nog prima bij. Na het zien van ‘The inconvenient truth’ was ik – zoals zo velen – in global warming geïnteresseerd geraakt. Wat een eye-opener vond ik die film destijds. En waarom was nog niet iedereen overtuigd van de catastrofe die ons te wachten stond? Als we niet heel snel onze uitstoot van broeikasgassen drastisch wisten te verminderen, zou het spoedig heel erg misgaan. Naarmate ik verder in de materie dook, leerde ik meer over klimaatverandering. En ik kwam erachter dat het niet zo zeker was dat de ongemakkelijke waarheid ook echt de waarheid was. Dat niet onomstotelijk bewezen was dat de aarde opwarmde door menselijk toedoen. Ik verbaasde me erover dat dit vraagstuk blijkbaar op geen enkele manier bewezen kon worden.

Ook de wetenschappers blijken het niet met elkaar eens te zijn. Weliswaar lijkt de meerderheid de stelling te ondersteunen, dat de door de mens veroorzaakte uitstoot van broeikasgassen de oorzaak is van klimaatverandering, maar ik kwam ook overtuigende argumenten tegen van wetenschappers die het tegendeel beweerden. Ik verdiepte me in het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change), aangezien deze organisatie zonder partijdigheid op wetenschappelijke wijze een objectieve en transparante evaluatie maakt van de wetenschappelijke informatie over klimaatveranderingen. Maar ook de rapporten van het IPCC bleken deels op onjuiste gegevens te zijn gebaseerd. Vervolgens las ik weer dat een aantal van de wetenschappers die het tegendeel beweren, betaald worden door de grote oliebedrijven om hun verklaringen en ‘bewijs’ rond te bazuinen. Dat er PR-mensen door die bedrijven worden ingehuurd om ditzelfde evangelie te verkondigen, met als belangrijkste doel twijfel te zaaien over klimaatverandering. ‘Merchants of doubts’, handelaren in twijfel worden ze genoemd.

Wat me vooral intrigeert, is dat er zo’n verdeeldheid is ontstaan, dat je bijna verplicht lijkt een keuze te moeten maken of je er wel of niet in gelooft. Je bent óf een klimaat-alarmist (en gelooft dat het klimaat verandert door menselijk toedoen) of je bent een klimaat-scepticus (en je gelooft er niet in en doet alles af als onzin). Je bent voor Ajax of voor Feyenoord, maar neutraal kan niet.
Ik ben er zelf nog steeds niet voor 100% uit, maar tegelijkertijd begrijp ik de felle strijd tussen beide kampen niet. Want het grote verschil tussen deze strijd en een voetbalwedstrijd tussen Ajax en Feyenoord, is dat bij de eerste strijd iedereen hoopt op dezelfde winnaar. Niemand hoopt dat de alarmisten gelijk krijgen, zeker de alarmisten zelf niet. Maar hopen (en gokken) dat de sceptici gelijk krijgen kunnen we ons niet veroorloven.

  • Pagina 141

DSC_1813

Hier een voorbeeld van hoe een non-item wordt opgeblazen tot groot nieuws. Want al komt er in Nieuw-Zeeland dan geen giftig slangetje voor, als een Nieuw-Zeelander in het buitenland gebeten wordt is dat voorpaginanieuws…

 

 

 

 

  • Algemeen

Als je door Nieuw Zeeland reis kom je vroeg of laat langs diverse ‘Lord-locations’, locaties waar Peter Jackson zijn ‘Lord of the Rings’ trilogie had gefilmd. Er zijn zelfs mensen die speciaal om die reden Nieuw Zeeland bezoeken en dientengevolge zijn er reisorganisaties die daarin gespecialiseerd zijn. Persoonlijk boeide mij dat niet vreselijk en we zijn dan ook geen enkele keer gestopt op de specifieke hobbit-plekken. Om eerlijk te zijn: ik heb nog altijd een beetje een hekel aan die film. Ik ben, schijnbaar als één van de weinigen op deze planeet, niet erg gecharmeerd van dit genre films.

Ik had me bij het eerste Lord-deel ooit laten overhalen door een vriendin om mee te gaan. Ik ging mee omdat ik haar leuk vond en niet de film. Tot overmaat van ramp duurde de film maar liefst drie uur. Wat echter de grootste frustratie was (en dat had ik geheel aan mezelf te wijten, een feit dat het er niet minder irritant op maakte): ik wist niet dat het een trilogie was. Vermoedelijk was ik daarin ook één van de weinigen op deze planeet. Dus had ik zeker het laatste half uur maar één gedachte: hoe kan dit vandaag nog allemaal ten einde komen? Dat kwam het dus niet en abrupt werd de film afgebroken. Komt u over ruim een jaar maar terug voor het vervolg. Niet dus. Al met al heeft het ervoor gezorgd dat ik niet op filmlocaties ben gestopt om te bedenken welke scene daar gefilmd zou zijn. Alsof ik me überhaupt nog een scene wist te herinneren. Lord of the Rings, grr!#$@%!!^&*&^%$#@

 

hobbiton