In memoriam: Ome Henk

Afgelopen maand overleed mijn oom Henk. Hij was 86 jaar. Op zich een mooie leeftijd, boven het gemiddelde dat de Nederlandse man haalt. Maar oom Henk was nog in de bloei van zijn leven. Daarom deed het me toch wel wat dat kanker hem uiteindelijk toch nog zo snel te pakken kreeg. Omdat ik zijn levensverhaal mooi vind en dit ook een link heeft met mijn pensioenverhaal, wil ik er een stukje over schrijven.

Toen hij 18 was, moest oom Henk naar Nederlands-Indië om daar te vechten voor het vaderland. Hij moet daar gruwelijke dingen hebben meegemaakt maar praatte daar nooit over. Op een dag ontving hij daar een brief van zijn vriendinnetje Annie. Oom Henk had namelijk verkering op het moment dat hij in dienst moest. Annie maakte per brief de verkering uit. Niet zo verwonderlijk op die leeftijd als je vriendje een paar jaar weg is, maar het moet ongetwijfeld pijn hebben gedaan. Toen hij terugkwam in Nederland kreeg hij verkering met Nel, de zus van mijn vader. Tante Nel overleed al op 62 jarige leeftijd en oom Henk was al vroeg weduwnaar.

Toen oom Henk 80 was, kwam hij Annie opnieuw tegen. Zij was inmiddels weduwe. De liefde bloeide weer op. En op 80-jarige leeftijd kreeg oom Henk opnieuw verkering met zijn jeugdliefde, hoe mooi is dat? De oudjes hadden het weer leuk samen en oom Henk kocht zelfs nog een nieuwe auto. Ze zijn samen nog naar Rome geweest en oom Henk had de tijd van zijn leven en was positief, sterk en gezond. Daarom was het toch schrikken toen vorig jaar geconstateerd werd dat hij prostaatkanker had, ook al was hij al 86.

Prostaatkanker is de meest voorkomende vorm van kanker bij mannen. Eigenlijk is het een foutje van moeder natuur, omdat de prostaat het hele leven door blijft groeien. Vrijwel alle mannen krijgen daardoor uiteindelijk deze vorm van kanker. De mens was nooit ontworpen om 100 te worden maar nu we alsmaar ouder worden, openbaart prostaatkanker zich steeds vaker. Door oom Henk en uit eigenbelang heb ik daarom meegedaan aan Movember, de snorrenactie tegen prostaatkanker. Hopelijk is er tegen de tijd dat ik zo oud ben een oplossing gevonden.

Oom Henk is zijn leven lang groentetuinder geweest. Letterlijk zijn leven lang, want hij heeft gewerkt totdat hij er een half jaar geleden te ziek voor werd. Veel dorpsgenoten kwamen nog dagelijks groenten bij hem halen. Werkte hij zo lang door, omdat hij nog zo fit was? Of was hij nog zo fit, omdat hij zo lang doorgewerkte? Wie zal het zeggen, maar Oom Henk deed al aan ‘Het Nieuwe Werken… aan zijn pensioen’. Avant la lettre, zeg maar.

image

R.I.P. oom Henk

Tags: ,

No comments yet.

Geef een antwoord